گاه نوشت های من

امروز رفتم سر کلاس . سمیه تو قیافه . مسعود ام پشت سرم نشسته بود .اون نمیدونست که از نشستن پشت سر من ، ممکنه حس کنم که پشتم داره سوراخ میشه ! نمیدونست اصن من کی ام و چه احساسی دارم ... مهم نیست . به سمیه گفتم . حالا که میدونه براش توضیح دادم ! دلم میخاد عاشق نباشم . رابطه مون دلم میخاد عشق و عاشقی نباشه ! دوستانه مثلا . معمولی . مث جاوید . چرا توی ایران اینجوری نمیشه ؟ فک میکنن بین دختر و پسر یا نباید چیزی باشه ، یا اگرم هست باید عشق باشه والسلام!!! چرا خب ؟! من میخام مث خیلی ازدوستام ، مسعود ام دوست معمولیم باشه ! بشینیم توی حیاط دانشگاه چایی بخوریم ، اون از کلاساش ب گاه نوشت های من...

همش حوصله نداشتم پست بزارم . امشب پست نزارم دیگه خل میشم !!! به سمیه گفتم لطفا یه کاری برام بکن ولی سوال نپرس . دوساعت سوال پیچم کرد واصراااااار که بگم عاشق کی شدم . منم نگفتم و نگفتم و نگفتم تا آخرش اعصابم خورد شد وگفتم که اگه انقد خودخواهی که وقتی بهت میگم اذیت میشم و نمیگم و عاشقی میمونه بهم و جدی میشه و داغون میشم ، بازم اصرار داری که بگم باشه میگم . انقد اصرار نمیکرد فردا بهش میگفتم . نمیدونم چه مدل عاشقیه که وقتی نمیبینمش اتقد دیوونه میشم ولی وقتی میبینمش در ثانیه ی اول همش از سرم میوفته ! شاید خیلی بزگتر از اونی که هست دارم توی ذهنم مجسم میکنمش و به گاه نوشت های من...